وقتی از یهسری آدمای نزدیک، اون حسی که باید بگیری رو نمیگیری، کمکم ذهنت ناخودآگاه میره سمت اونایی که با یه نگاه، یه کلمه، یه توجه کوچیک، حس زنده بودن بهت میدن. بیحسی و بیتفاوتی یه جور واکنشه، نه ضعف. انگار دل میگه: "دیگه نمیخوام انرژی بذارم برای کسایی که نمیفهمن یا نمیبینن."
اون وقت مغز شروع میکنه دنبال جایگزین گشتن... کسی یا جایی که بتونه این خلأ رو پُر کنه.
قال Chat GPT 👆
.