دیشب خواب تصادف دیدم خیلی عجیب بود خیلی صحنه‌ها واضح بود حتی صداها رو می‌شنیدم یه تصادف زنجیره‌ای تو بزرگراه، اصطکاک لاستیک ماشین صدای ترمزو جیغ لاستیک ها، شکسته شدن شیشه‌ ماشین ها، شیشه‌های خورد شده کف خیابون و اصلاً انگار صداها تو هم پیچیده شده بود صداها رو می شنیدم در حالی که تو خواب خب هیچ صدایی نیست حس می‌کنی صدایی رو شنیدی! خیلی عجیب بود اینکه انگار حضور داری اونجا ینی می‌شنوی حس می‌کنی صداها رو می‌فهمی درد ناشی از صداها رو می‌فهمی آدما و چهره‌هاشون همه اینا به صورت مبهم یادمه اما مهم‌ترین چیزی که یادمه کف خیابونه و شیشه‌های خورد شده و ماشین‌هایی که خوردن به هم! بعد یهو خودمو توی بیابون می‌بینم یه بیابون خیلی وسیع از طرفی با اینکه بیابون بود یه دره عمیق بود که دور تا دورش پر از تپه‌های کوچیک و بزرگ بود و نمی‌تونستی بعد اون رو ببینی فقط یه دره می‌دیدی یه دره بزرگ شبیه بیابون اون وقت وسط این دره یه سازه بود یه سازه ساختمانی و پر از شیشه یه طرف این ساختمان همش شیشه بود یه سری آدم‌ها که در تکاپو بودن و مشغول ساخت و ساز...

با اینکه ترس و وحشت تصادف هنوز تو دلم بود با دیدن اون ساختمون که یه طرفش به زیبایی تمام با شیشه تکمیل شده بود و سمت دیگه کارگرها مشغول بودند با هیجان ناشی از خوشحالی زیاد، من یادمه دست علی رو گرفتم و اون ساختمونا رو بهش نشون دادم و گفتم اینجا مال ماست.

امیدوارم حس‌های خوب و خبرهای خوب و آرامشی بیشتر از این در آینده ما باشه((:

فردا میخایم بریم شمال طوریمون نشه. ☺️

.