فاصله آدما رو از هم جدا نمیکنه ولی قطعا سکوت این کارو میکنه... اون وقتایی که باهات چشم تو چشم ، گره می‌خوردیم بهم و حرف می‌زنیم؛ عمق غرق شدن تو افکار اتفاق میوفته... یه صمیمیت دلچسب داغی که دلت نمیخاد ازش کَنده شی... دلت میخاد تا ساعتها گوش باشی و فوکوس کنی به صدا ، به لحن حرف زدن و عمق معنای جملاتی که میشنوی...

بقول خودت وول وولکمه این روزها... این روزهایی که هربار میبینمت بیشتر ازقبل عاشقت میشم. بیشتراز قبل دوستت دارم. بیشتر ازهمیشه از عطر نفسات و بوی تنت سرمستم.

انداخت خیالت
زکجایم
به کجاها...

.