من تو زندگی شخصیم اشتباه زیاد داشتم... از چاله دراومدم و واقعا افتادم تو چاه... اما مساله ی مهم اینجاست به هر سختی بوده خودمو نجات دادم و از چاه در اومدم. وسط گرداب اشتباهاتم کمر خم نکردم. من هنوز همون آدمم که به تنهایی راه رو واسه خودش هموار می‌کرد.

الان نمیدونم چرا نمیتونیم باهم راهیو هموار کنیم! جفتمون با صورت میخوریم به بن بست های زندگی...

.