گفتم اینو ندارم اونو ندارم ... خیلی ریلکس گفت بگو شوهرت یه مارک خوبشو واست بخره.! نگاه او به شوهرش نگاه زندگیه یا من با همسرم تو زندگی نیستیم! چون بطن زندگی مشترک همینه، خواستن و خواسته شدن و اجابت در هر زمینه ای...

خب من انقدر راحت نمیتونم ازش بخوام فلان چیزو برام بخر! چرا؟ شاید همه چیز برمیگرده به شروع ناگهان... و یک سال تنهایی! من دوساله ازدواج کردم اما نه خونه ای دارم ونه وسایلی.!

به خودم دلداری بدم.‌

اینا همش درست میشه. بالاخره منم صاحب چیزی که لایقشم خواهم شد‌. یه زندگی مشترک مثل تمام آدما.

ما مشکلات بزرگتری داریم که باید حل شه.

.